imam-imam,öğretmen-öğretmen

"Türkiye'de şimdi yerleşik olan İslam Kemalizmin bir sonucu gibidir. Çok aykırı gibi durmasına rağmen Kemalizmin öngördüğü bazı dönüşümleri İslam, elbette radikalizmden uzak bir biçimde, içselleştirmiştir denebilir."
- Diyanet İşleri Başkanlığı'nın varlığının 'laikçi'ler tarafından tahkim edilmesi, ilgili kurum araclığıyla 'kemalist islam' modelinin bir mühendislik harikasına dönüşmesi, bu tezi doğrulamaktadır.İmam Hatip okullarının desteklenmesi; aslında toplumsal bir talebin ürünü değil,toplumsal bir evrimin aracı olarak kullanılmıştır.İlahiyat fakültelerinin açılması, teorik ve teolojik bir müfredatın uygulanması projenin başka bir ayağıdır.İlmihal çalışmalarının yaygınlaşması, Kuran 'ın içeriği yerine tilavetinin öne çıkarılması 'ruh' tan yoksun bir din algısının pozitivizme yaklaştırılması çabasına işaret eder.
"Fakat dünyayı metafizik bir algılamanın ötesine geçerek anlamak ve tanımlamak bakımından laik bir kavrayışı benimsedi. İkincisi, evet Milli Görüş veya Büyük Doğu çerçevesi belli bir dönemde Batı karşıtı bir üslup sergiledi ama onu da aşmasını bildi İslami çevreler. Sonunda, pozitivizmle arasına Çin Seddi çekmemiş bir İslam-modernite sentezi ortaya çıktı Türkiye'de."
- Batıcılıktan la-diniliği anlayan eğilimle, 'hakiki' islam bilinciyle direnen akımlar arasındaki mücadelenin sonucu, eğilen bükülen ve dönüşen ve neticede 'protestan' bir hüviyete yaklaşan bir din pratiği oldu.Modernite kavramıyla uyumu arzulanan din, derinlerde reform taleplerini güçlendirdi.Mealci ve siyasi mülahazalarla süslenen küçük ekoller farkında olmadan sürece meşruiyet sağladı.Tasavvufla beslenen yapı 'pasif' birey üretmeye devam ederken, aksiyoner yanını siyasi partilere havale etti.
"Bugünkü İslam ne 'yüksek İslam-tasavvuf-felsefe' temelinde açılmaktadır ne de yerelgelenekçi bir halk İslamıdır. Tam tersine bugünkü İslam epey 'sıradanlaştırılmış', siyasal açıdan araçsallaştırılmış bir İslam'dır. Gelenekle kesişmesine rağmen bu İslam'ın asıl dayanağı popülizmdir. Bütün o yerleşik tarikatcemaat ilişkisine ve onların ürettiği 'mikro' kültürlere rağmen bu gerçek ortadadır. Bugün gündelik hayatta gözümüze çarpan İslam o kökten türemiş ama artık dönüşmüş, metamorfoz geçirmiş, farklı bir modeldir. Bu İslam'ın da iyigüzel doğru ile felsefi düzeyde bir ilişkisi yoktur."
- evet günümüz müslüman modeli komformist yaşam kaygısını, dinin 'ahlak'i yönüne tercih etmiştir.Günah - Sevap anlayışının yerini evrensel hümanizmaya yaklaşan iyi-kötü anlayışı almıştır.İyi-kötü referanslarınıda popüler kültüre bırakmıştır.
"Yani nasıl bir dönemde Kemalizmin kentsel-yüksek kültürüne karşı Anadolu'nun gelenekçi-yerel yaklaşımı var idiyse aynı şekilde bugün büyük kent İslamına karşı Anadolu'nun yerleşik İslam'ın farklı, tepkisel ve ayrıksı bir pozisyon içinde olduğunu belirtmek gerekiyor."
- Müslümanların reel hayat,idealizm ve Allah rızası üçlemesinin tevhid etmekteki başarısılığı; garip bir şekilde gün yüzüne çıkmış, ve öz eleştiri bilincine ulaşmıştır. İç hesaplaşmaların ve nefis muhasebesinin özellikle Tasavvufi eğilimlerle derinleştiği görülmektedir.Müslümanlar popüler dünyanın dayattığı 'birey' bilincinden, 'insan' kavramına, oradanda 'müslüman' sıfatına hak kazanmaya giden bir yolculuğun başındadırlar.
"bugünkü çelişki artık imamla öğretmen arasında değildir. İmamla imam, öğretmenle öğretmen arasındadır. Bundan öncesi Kemalizme gömülü İslam'dı, şimdi İslam'a gömülü bir Kemalizm yaşanacaktır ve çözüm bu çelişkinin veya sentezin içinden çıkacaktır."
Not:tırnak içindeki tespitler Hasan Bülent Kahraman'a aittir.